business

De toepassing rekent de positie van punten op het lichaam van iemand die gebaart, om naar coördinaten, en vertaalt die naar tekst.

Salesforce noemt in zijn nieuwste aankondiging Agentforce, Claude en ChatGPT als applicaties waarmee klanten kunnen werken met Salesforce. Daarmee bevestigt het opnieuw zijn Headless strategie. Een CRM-leverancier die de interfaces van concurrenten aanprijst, dat is een duidelijke strategie. Salesforce geeft de interfacelaag weg om iets veel belangrijkers te bezitten, de laag eronder. AI werkt alleen […]

Mietta Groeneveld en Jeroen Gaiser tijdens Cybersec Netherlands 2026 Op donderdag 10 september verzorgen kolonel Mietta Groeneveld van het Nato Command & Control Centre of Excellence en Jeroen Gaiser, plaatsvervangend ciso van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, op Cybersec Netherlands 2026 een sessie met de titel ‘Between threat and reality: who owns cyber resilience today?’ Een vraag die actueler is dan ooit. Omdat geopolitieke spanningen hun weerslag vinden in het digitale domein, rijst de fundamentele kwestie wie eigenlijk verantwoordelijk is voor onze digitale weerbaarheid. Cybersecurity is allang geen onderwerp meer dat zich beperkt tot de it-afdeling. De afgelopen jaren maken duidelijk dat digitale aanvallen onderdeel zijn geworden van een bredere geopolitieke werkelijkheid. Staten zetten cyberoperaties in om economische druk uit te oefenen, maatschappelijke onrust te creëren of vitale processen te verstoren. Daarbij zijn niet alleen militaire doelwitten interessant. Juist de civiele infrastructuur is uitgegroeid tot een aantrekkelijk aangrijpingspunt. Alles digitaal verbonden Dat is niet verrassend. Vrijwel alles wat onze samenleving draaiende houdt, is tegenwoordig digitaal verbonden. Energievoorziening, drinkwater, transport, havens, telecom, gezondheidszorg en overheidsdiensten vormen samen het fundament van onze economie en maatschappij. Een verstoring van een schakel blijft zelden beperkt tot één organisatie. Door de onderlinge afhankelijkheden verspreiden de gevolgen zich razendsnel door de hele keten. Cyber resilience verschuift van een technisch begrip naar een strategische bestuursopgave Daarmee verandert ook de betekenis van cybersecurity. Waar organisaties jarenlang vooral investeren in het voorkomen van aanvallen, groeit het besef dat volledige bescherming simpelweg niet meer realistisch is. De vraag is niet langer of een organisatie wordt geraakt, maar hoe snel zij een aanval kan detecteren, de impact kan beperken en haar dienstverlening kan herstellen. Cyber resilience (digitale weerbaarheid) verschuift daarmee van een technisch begrip naar een strategische bestuursopgave. Operationeel domein Juist daar ontstaat een interessante spanning. Defensie kijkt al langer naar cyber als een operationeel domein waarin dreigingen continu aanwezig zijn. Niet elke aanval is zichtbaar, niet iedere tegenstander maakt zich bekend en niet elke verstoring is direct toe te schrijven aan een specifieke actor. In dat speelveld draait het niet uitsluitend om bescherming, maar vooral om veerkracht, samenwerking en het vermogen om onder alle omstandigheden operationeel te blijven. Voor organisaties die onderdeel uitmaken van de kritieke infrastructuur is die werkelijkheid inmiddels net zo herkenbaar. Zij opereren in een omgeving waarin it en operationele technologie (ot) met elkaar verweven raken, afhankelijkheden binnen internationale ketens toenemen en wet- en regelgeving hogere eisen stelt aan bestuurders. Tegelijkertijd blijven personeelstekorten, legacy-systemen en de voortdurende stroom aan nieuwe dreigingen dagelijkse uitdagingen. Cyberrisico’s Digitale risico’s hebben directe gevolgen voor bedrijfscontinuïteit, publieke dienstverlening en maatschappelijke stabiliteit. Bestuurders kunnen verantwoordelijkheid voor digitale weerbaarheid daarom niet uitsluitend beleggen bij de ciso of de it-afdeling. Net zoals financiële risico’s of fysieke veiligheid onderdeel zijn van goed bestuur, geldt dat inmiddels ook voor cyberrisico’s. Digitale weerbaarheid kan nooit uitsluitend individueel worden georganiseerd Er is nog een tweede vraag die minstens zo belangrijk is. Want zelfs wanneer organisaties hun eigen beveiliging op orde hebben, zijn zij afhankelijk van leveranciers, partners, overheden en andere partijen binnen de keten. Kritieke infrastructuur bestaat uit een netwerk van onderling verbonden organisaties. Digitale weerbaarheid kan daarom nooit uitsluitend individueel worden georganiseerd. Maatschappelijke continuïteit Samenwerking wordt daarmee een strategische noodzaak. Het delen van dreigingsinformatie, gezamenlijke oefeningen, uniforme standaarden en publiek-private samenwerking zijn geen vrijblijvende initiatieven meer, maar voorwaarden om maatschappelijke continuïteit te waarborgen. Dat vraagt om vertrouwen, transparantie en de bereidheid om over organisatiegrenzen heen te kijken. Tegelijkertijd blijkt dat juist in de praktijk vaak weerbarstig door uiteenlopende belangen, verantwoordelijkheden en volwassenheidsniveaus. De centrale vraag verschuift daardoor van ‘hoe beveiligen we onze organisatie?’ naar ‘hoe zorgen we ervoor dat de samenleving als geheel digitaal weerbaar blijft?’. Dat vraagt om een fundamenteel andere manier van denken over eigenaarschap. Cyber resilience is niet langer exclusief van de ciso, de cio of Defensie. Het is een gedeelde verantwoordelijkheid van bestuurders, overheid, bedrijfsleven en de organisaties die samen onze vitale infrastructuur vormen. Wie is eigenaar? Precies dat spanningsveld staat tijdens Cybersec Netherlands 2026 centraal tijdens de gezamenlijke sessie van Mietta Groeneveld en Jeroen Gaiser op 10 september om 13.05 uur. Vanuit hun verschillende verantwoordelijkheden laten zij zien hoe de strategische realiteit van geopolitieke dreigingen en de dagelijkse praktijk van de Nederlandse kritieke infrastructuur steeds dichter naar elkaar toe groeien. Niet om eenvoudige antwoorden te geven, maar om het gesprek te voeren over de vraag die iedere bestuurder zou moeten bezighouden: wie is eigenaar van cyber resilience wanneer alles met elkaar verbonden is? Bezoek Cybersec Netherlands 2026! Ontdek de nieuwste ontwikkelingen in cybersecurity tijdens Cybersec Netherlands op 9 en 10 september 2026 in Jaarbeurs Utrecht. Laat je inspireren door experts, praktijkcases en innovatieve oplossingen. Registreer je gratis

Snowflake voegt dynamic model routing toe aan Cortex AI Gateway. De functie kiest automatisch het model met de beste balans tussen kwaliteit en kosten. Daarnaast komen open modellen als DeepSeek-V4-Flash 0731 en GLM-5.3 beschikbaar binnen Cortex AI. De routingfunctie stuurt eenvoudige of repetitieve taken naar efficiëntere modellen, terwijl werk dat om diepere reasoning vraagt bij […]

Mozilla is begonnen met het uitrollen van een ingebouwde adblocker voor Firefox op iOS. Daarmee kunnen gebruikers advertenties, trackers, pop-ups en andere opdringerige elementen blokkeren zonder daarvoor een aparte browserextensie te hoeven installeren. De nieuwe functie wordt momenteel getest en moet het browsen op iPhone en iPad een stuk rustiger maken. Vooral websites die veel advertenties en trackingtechnieken gebruiken, kunnen hierdoor aanzienlijk schoner worden weergegeven. Een belangrijk voordeel is dat de blokkering rechtstreeks in Firefox is geïntegreerd. Gebruikers zijn daardoor minder afhankelijk van externe contentblockers en hoeven geen aparte configuratie te beheren. De stap is opvallend omdat adblocking op iOS door de beperkingen van het platform anders werkt dan op desktop. Firefox voor iOS maakt gebruik van de door Apple opgelegde webtechnologieën, waardoor Mozilla minder vrijheid heeft dan op bijvoorbeeld Windows, macOS of Linux. Met de ingebouwde blokkering probeert Mozilla Firefox op iOS desondanks aantrekkelijker te maken voor gebruikers die waarde hechten aan privacy en een advertentievrije browse-ervaring. De functie wordt geleidelijk beschikbaar gesteld. Het kan daarom enige tijd duren voordat alle Firefox-gebruikers op iOS de nieuwe adblocker kunnen gebruiken.

AI-watermerken worden de nieuwe standaard voor alle gegenereerde content. Claude voegt sinds 2 augustus in alle gegenereerde content een watermerk toe, Gemini en ChatGPT deden dit al langer. Maar hoe werkt dat onzichtbare watermerk precies? Wat zijn de gevolgen voor contentmakers, journalisten en de muziekindustrie? AI-watermerken, in het Engels ook wel AI fingerprinting genoemd, zijn […]

Fortinet neemt Virtue AI over, dat zich specialiseert in runtime-bescherming en geautomatiseerde validatie van AI-systemen. De technologie moet bedrijven helpen bij het beveiligen van modellen, applicaties en autonome agents. Met de overname breidt Fortinet zijn Security for AI-strategie uit. Virtue AI richt zich op drie zaken: runtime protection, geautomatiseerde AI-validatie en beveiliging van autonome AI-systemen. […]

Bij 13% gaat het niet om een incidenteel probleem, zij krijgen vrijwel altijd foutieve of onvolledige data ontvangen.

Microsoft heeft een kwetsbaarheid in Copilot gedicht waarmee aanvallers via één klik gevoelige informatie uit onder meer de mailbox van een gebruiker konden bemachtigen. Opmerkelijk is dat onderzoekers de benodigde technische informatie deels van Copilot zelf kregen. Onderzoekers van beveiligingsbedrijf Varonis ontdekten dat Microsoft 365 Copilot opdrachten kon uitvoeren die in een speciaal samengestelde URL […]

Vercel daagt securityonderzoekers uit om zijn Sandbox voor AI-agents te kraken. Via HackerOne stelt het bedrijf twee weken lang maximaal 1 miljoen dollar beschikbaar. Per kwetsbaarheid kan de beloning oplopen tot 50.000 dollar. De challenge loopt van 18 augustus tot en met 1 september 2026. Het idee achter de challenge is dat onderzoekers doen wat […]

Steeds meer organisaties willen verder gaan dan alleen winst maken. Een van de manieren waarop ze die maatschappelijke ambitie concreet maken, is via social return: het creëren van werk en kansen voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.

Conclusion heeft na een openbare aanbesteding de opdracht gewonnen voor de realisatie van de kerncomponenten van de Basis Data Infrastructuur (BDI). De Utrechtse IT-dienstverlener troefde in de finaleronde vier concurrenten af.

Klarna geeft een VISA-creditcard uit waarbij het maandabonnement voordelen voor tientjes tot honderden euro’s geeft. In de VS bij creditcardmaatschappijen is dat gebruikelijk, in Europa minder. Maar de Zweden gaan hier op het vasteland wel vier abonnementen uitrollen die toegang tot een brede waaier aan diensten en abonnementen geven. Het goedkoopste abonnement kost vijf euro per maand, het duurste 45 euro. Ze worden deze weken uitgerold in België, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Italië, Noorwegen, Oostenrijk, Spanje, Verenigd Koninkrijk, Zweden. Andere landen volgen nog. De duurdere abonnementen bevatten bijvoorbeeld ook abonnementen op NordVPN, Livi, Vogue, foodora, New York Times en de deelscooters van Voi. Maar ze bevatten ook zaken als toegang tot businesslounges op luchthavens en kortingsbronnen voor Booking.com, Nike, MediaMarkt en Sephora. Ook lagere tarieven voor huurauto’s en vluchten met Air France-KLM, British Airways, United Airlines en Turkish Airlines zitten in het pakket. Evenals korting op verblijf in hotelgroepen als Accor, IHG Hotels & Resorts, Radisson, Global Hotel Alliance en Wyndham.

Digitale dienstverleners moeten verplicht data afstaan als een rechter uit een Europese lidstaat hen daartoe verzoekt. Dat staat in de omstreden Europese eEvidence‑verordening die op 18 augustus in werking is gegaan. Hoewel de database voor de registratie van dergelijke verzoeken nog niet klaar is, moeten bedrijven al wel aan de wet voldoen, waarschuwt de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland. Critici wijzen al langer op privacyrisico’s, disproportionele bevoegdheden en onrealistische deadlines. De eEvidence-verordening geldt voor aanbieders van internet- en communicatiediensten, cloud- en opslagproviders, online platforms en marktplaatsen en organisaties die domeinnamen of ip-diensten beheren. De wet moet grensoverschrijdende opsporing versnellen door het delen van data, zoals e-mailgegevens, contactinformatie, ip-adressen en communicatiegegevens. Het doel is om deze verzoeken beter op elkaar af te stemmen tussen EU-landen en het proces eenvoudiger te maken voor alle betrokken partijen. De impact is aanzienlijk. Organisaties moeten hun systemen zo inrichten dat zij Europese verstrekkings- en bewaringsbevelen binnen vastgestelde termijnen kunnen verwerken, inclusief het veilig bewaren van data wanneer een bewaringsbevel wordt afgegeven. Voor een verstrekkingsbevel geldt standaard een termijn van tien dagen. In bepaalde spoedgevallen kan een dienstverlener verplicht worden om binnen acht uur te reageren. Ook moeten zij zich registreren in de nieuwe Court Database (CDB), zodat autoriteiten hen snel kunnen vinden. In Nederland kan die registratie naar verwachting pas vanaf begin 2027 worden afgerond, omdat de ACM nog geen bevoegdheid heeft om toezicht te houden op de registratieplicht. De verplichtingen uit de Europese verordening gelden vanaf gisteren 2026. Nederlandse dienstverleners kunnen daardoor al te maken krijgen met verzoeken uit andere EU-landen. Forse kritiek Hoewel de eEvidence-verordening bedoeld is om grensoverschrijdende opsporing te versnellen, klinkt stevige kritiek vanuit privacy-experts, advocaten, dienstverleners en belangenorganisaties. Zo wijzen critici erop dat justitiële autoriteiten in één EU-land rechtstreeks data kunnen opvragen bij providers in een ander land. Daarbij is niet in alle gevallen voorafgaande toetsing door de autoriteiten van het land waar de provider gevestigd is vereist. Dat kan ertoe leiden dat gegevens worden gedeeld voor feiten die in het land van de provider niet strafbaar zijn, zoals bepaalde uitingen online. Ook wijzen critici op de korte reactietermijnen: tien dagen standaard en acht uur bij spoed. Volgens privacyorganisaties en cloudproviders zijn deze deadlines ‘agressief’ en in de praktijk moeilijk haalbaar, zeker wanneer het gaat om complexe dataverzoeken of grote hoeveelheden communicatiegegevens. Rechtsbescherming Ook zijn er zorgen over fundamentele rechten. Gebruikers worden niet vooraf geïnformeerd dat hun data naar een ander EU-land worden gestuurd, wat volgens critici de transparantie en rechtsbescherming ondermijnt. Bovendien kan de autoriteit in het land waar de provider gevestigd is in bepaalde gevallen bezwaar maken tegen een bevel, terwijl de gegevens in spoedsituaties al kunnen zijn overgedragen. Dat is een constructie die volgens juristen kan leiden tot misbruik of onterechte dataverzameling. Internationale juristen wijzen verder op mogelijke conflicten met niet-EU-wetgeving, zoals de Amerikaanse Cloud Act en Electronic Communications Privacy Act (ECPA). Omdat de EU-VS-overeenkomst hierover nog steeds niet is afgerond, kunnen providers klem komen te zitten tussen tegenstrijdige wettelijke verplichtingen.