business

Zscaler neemt Symmetry Systems over om zijn beveiligingsplatform uit te breiden met technologie die inzicht geeft in hoe AI-agents, applicaties en databronnen binnen organisaties met elkaar communiceren.  De overname richt zich nadrukkelijk op een probleem dat steeds relevanter wordt nu bedrijven generatieve AI en autonome AI-agents op grotere schaal inzetten: traditionele toegangscontrole schiet tekort zodra […]

Bpost heeftde honderdste Bbox bij Q8 ingehuldigd. Het pakjesbedrijf wil bovendien het aantal Bboxen bij Q8-stations dit jaar nog uitbreiden tot 200, een verdubbeling. Bpost wil dit jaar zijn automatennetwerk Belgie uitbreiden met meer dan duizend nieuwe Bboxen, waar iedereen 24/7 pakjes kan afhalen of versturen. Bij het kiezen van deze nieuwe locaties speelt de mogelijkheid tot one stop shopping een grote rol. Belgen combineren namelijk liefst van al het afhalen of versturen van een pakje met een andere verplaatsing, zoals pendelen, shoppen, of … tanken/laden met de auto. Daarom zijn ook tankstations geliefkoosde locaties voor een Bbox. ​ Bpost en Q8 hebben samen 200 locaties geselecteerd die geschikt zijn om tegen het einde van het jaar met een Bbox uitgerust te worden. Dat is bijna de helft van de Q8-locaties in ons land. Intussen werd al een eerste mijlpaal bereikt: het honderdste exemplaar werd geplaatst bij het Q8-station van Jumet, Charleroi. 694.000 klanten gebruikten het voorbije jaar de Bboxen voor het eerst. 75 procent van hen combineert het met dagelijkse verplaatsingen. Op die manier vermindert het aantal gereden kilometers per persoon, wat dan weer goed is voor het milieu. Bovendien blijkt uit onderzoek (*n=218, uitgevoerd door Bpost Market Intelligence) dat 35% van de Bbox-gebruikers op een Q8-locatie het afhalen of versturen van pakjes combineert met een tankbeurt, laadbeurt of aankopen in de shop.  

De kortgedingrechter in Den Haag heeft de vorderingen afgewezen van drie burgers die wilden voorkomen dat de Staat het contract met Solvinity verlengt. De rechter oordeelt dat stopzetting van het DigiD-beheer zonder onaanvaardbare risico’s niet haalbaar is. De motivering werd gisteren gepubliceerd. Op 6 mei deed de voorzieningenrechter van de Rechtbank Den Haag uitspraak in […]

Zorginstellingen en aanbieders van gezondheidsdata en ict gaan mogelijk onder de Wet veiligheidstoets investeringen fusies en overnames (Wet vifo) vallen. Het ministerie van Economische Zaken en Klimaat (EZK) bekijkt in overleg met Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) welke delen van de zorgsector onder de verdere uitbreiding van het toepassingsbereik van de Wet vifo moeten vallen. Minister Mirjam Sterk (Langdurige Zorg, Jeugd en Sport) zei dit donderdag tijdens een kamerdebat over digitale ontwikkelingen in de zorg. Onder meer kunstmatige intelligentie, biotechnologie en nucleaire technologie voor medisch gebruik gaan zeker onder de uitbreiding vallen. Vitale processenDe wet Vifo geeft het kabinet de mogelijkheid bepaalde overnames door bedrijven uit niet-bevriende landen zoals China tegen te houden als de nationale veiligheid daarmee wordt bedreigd. Vooral de continuïteit van vitale processen maakt deel uit van de risico-analyse. Het ministerie van VWS bekijkt ook welke zorginstellingen onder de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) gaan vallen, de Nederlandse vertaling van de Europese CER-richtlijn. Minister Sterk wilde vanwege staatsgeheim niet zeggen welke cruciale spelers dat zullen zijn. Verder benadrukte ze dat data-aanbieders die voor zorginstellingen werken, zelf geen toegang hebben tot patiëntgegevens. De zorgorganisaties moeten dat contractueel goed afspreken. Hoofdelijk aansprakelijkZe moeten voor 20 februari 2027 voldoen aan NEN 7510, de norm voor informatiebeveiliging in de Nederlandse zorgsector. Die norm geldt voor alle organisaties die persoonlijke gezondheidsinformatie verwerken. De bestaande norm wordt slecht nageleefd. Maar minister Sterk denkt dat dit gaat veranderen als managers in de zorg straks hoofdelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld.  Veel wordt verwacht van ai in de zorg. Dit ook met het oog op dataveiligheid belangrijk. Een werkgroep met vertegenwoordigers van 18 koepels bekijkt welke toepassingsgebieden voorrang verdienen. Voorlopig ligt de focus op spraakgestuurde rapportage en capaciteitsplanning met behulp van ai.

De Europese vraag naar halfgeleiders verdubbelt richting 2040. In industriële toepassingen groeit de vraag tot circa 2,4 keer het huidige niveau. Maar deze grotere behoefte vertaalt zich niet automatisch in investeringen in Europa.  Dat blijkt uit de European Semiconductor Demand Study, een onderzoek dat in aanloop naar een nieuwe Europese Chips Act is gedaan. De eerste Chips Act bracht de EU niet de gewenste ai-chips en andere geavanceerde halfgeleider-technologie. Voor de meest geavanceerde chips (sub-7 nanometer) ligt het Europese aandeel momenteel rond circa 3 procent. Europees marktaandeel De eerste Europese Chips Act had als ambitie dat Europa 20 procent van de wereldwijde chipproductie zou leveren, maar dat doel is tot nu toe niet in zicht. Momenteel ligt het Europese marktaandeel in de wereldwijde halfgeleiderproductie rond circa 8 procent.  De FME (metaal- en techindustrie) vreest dat ook het vervolg hierop (Chips Act 2.0) tekortschiet. Deze werkgeversclub betwijfelt zeer of de benodigde investeringen loskomen om op de grotere vraag naar chips in te spelen in Europa.  Samen met onder meer de Duitse ZVEI heeft de FME eerdergenoemde studie laten maken die de noodzaak van structurele keuzes in het Nederlands en Europees chipbeleid onderbouwt. De FME pleit voor gerichte politieke keuzes en gezamenlijke actie van industrie en eindmarkten om vraag en investeringen beter met elkaar te verbinden.  Investeringsklimaat Het huidige investeringsklimaat is niet aantrekkelijk genoeg, stelt de FME. Theo Henrar, voorzitter van FME: ‘We zijn sterk in ecosystemen en samenwerking, maar investeringen om aan de toenemende vraag te voldoen, landen hier alleen als andere randvoorwaarden aantoonbaar beter worden. Met bijvoorbeeld meer technisch talent, snellere procedures en overheidsstimulering moeten we het hier kunnen opnemen tegen landen als Singapore en Taiwan.’ De onderzoekers brengen ook kostenverschillen in kaart tussen Europa en andere halfgeleiderregio’s bij het opschalen van productie. Front-end productie in Europa is gemiddeld 15 tot 30 procent duurder dan in de meest kostenefficiënte Aziatische regio’s.  Tegelijk laat de studie zien dat er bij diverse front-endprocessen en bij advanced packaging, waar het verschil circa 10 tot 20 procent is, kansen zijn om de kostenkloof te verkleinen. Dat vraagt wel om meer investeringen in robotisering en automatisering, lagere en stabiele energiekosten en het beter benutten van Europese sterktes. De Nederlandse industrie is in Europa het duurst uit qua stroomkosten.

De Duitse advertentiemarkt is voor het eerst door de grens van vijftig miljard euro gebroken. Op het eerste oog een mijlpaal, maar net als in Nederland zijn de enige echte winnaars hier de buitenlandse techreuzen. Uitgevers zijn de verliezers. Het Zentralverband der deutschen Werbewirtschaft (ZAW), de Duitse koepel van de reclamebranche, meldt dat de bestedingen in 2025 met 2,3 procent zijn gegroeid tot 51 miljard euro. Netto ging het om 28 miljard (+4,3%). Vrijwel de complete groei komt van digitale reclame. Die stegen met dertien procent tot 20,2 miljard. Zónder dat digitale segment zou de hele markt zijn gekrompen. En juist daar zit het probleem dat ZAW-voorzitter Andreas Schubert deze keer nadrukkelijk benoemt. Niet de digitalisering zelf is het pijnpunt, zo betoogt hij. Die is onvermijdelijk. Het pijnpunt is dat de winst van die digitalisering bij een handjevol mondiale poortwachters terechtkomt, terwijl grote delen van de markt onder druk staan. In Nederland is een zelfde beeld zichtbaar: van elke reclame-euro die in Nederland wordt uitgegeven vloeit 83 cent direct het land uit. In Duitsland bestaat de digitale reclamewaaier uit zes subsegmenten waarvan search en display/video veruit de grootste zijn. Vooral video is de aanjager: tel je de groei van in-stream video (+16,0 procent) op bij het videogedeelte dat al in display advertising zit, dan is bewegend beeld de duidelijkste groeicategorie. In ZAW’s jaarboek stelt de belangengroep dat de waardevermeerdering echter grotendeels terecht komt bij Google, Amazon, Meta en TikTok. Anders gezegd: Duitse media profiteren niet van de groei in reclame-inkomsten. Ze verliezen een belangrijke pijler onder hun verdienmodel en worden gehinderd in hun vermogen te investeren in het reguliere bedrijf en vernieuwing. Want terwijl het digitale deel hard groeit, lopen de klassieke media leeg. Print kromp met drie procent, lineaire televisie zelfs met negen procent. Dat is geen incidentele dip, maar een structureel patroon. Voor verbetering van de situatie vestigt het Zentralverband der deutschen Werbewirtschaft zijn hoop op Brussel. Binnenkort worden daar aangescherpte regels gepresenteerd op het gebied van privacy, data en AI. Die zouden de buitenlandse techreuzen wat wind uit de zeilen kunnen nemen. Foto: Hannes Köttner / Unsplash

Op het IDI Forum 2026 in Parijs heeft Huawei een volledige full-stack data-infrastructuuroplossing voor AI-datacenters gepresenteerd. De aankondiging omvat data lakes, kennisplatforms, agentframeworks en data security. De OceanStor Pacific Scale-Out Storage biedt 11 PB opslagcapaciteit in een 2U-behuizing. Aanvullend introduceert het bedrijf DME Omni-Dataverse, een unified data space-oplossing die multimodale en cross-site data-import ondersteunt en […]

Anthropic is in gesprek met Microsoft over het gebruik van servers met Azure Maia, Microsofts eigen AI-chip. De onderhandelingen zijn volgens The Information nog in een vroeg stadium. Maia 200 is gericht op het zo efficiënt mogelijk draaien van AI-inferencing. Microsoft is een van Anthropics grootste klanten, met 30 miljard dollar aan Azure-uitgaven toegezegd. Het […]

Hoe maak je digitale soevereiniteit concreet? Dat is het uitgangspunt geweest van het themagedeelte in het nieuwe Computable e-zine. Digitale soevereiniteit is voor veel organisaties nog altijd een abstract begrip. Het gaat over afhankelijkheden van leveranciers, controle over data en de vraag hoe wendbaar je nog bent als omstandigheden veranderen. Maar hoe breng je dat in de praktijk? Wie bepaalt onder welke wetgeving data vallen? Hoe groot is de afhankelijkheid van één leverancier? Kun je migreren als de geopolitieke wind draait, prijzen oplopen of voorwaarden veranderen? Wie deze vragen vandaag niet stelt, krijgt er morgen waarschijnlijk onder tijdsdruk mee te maken. Daarbij draait het om zeggenschap, uitwijkvermogen en onderhandelingskracht. In dit e-zine werken we deze vragen uit in de volgende artikelen: It-veteraan Hans Timmerman (ex-Dell) pleit niet voor volledige autonomie of het afzweren van internationale technologie. Zijn boodschap is pragmatischer: wees je bewust van afhankelijkheden, bescherm wat cruciaal is en bouw gericht aan alternatieven. Digitale soevereiniteit betekent in die zin vooral: keuzes maken. Weten wat je zelf moet kunnen, waar je op wilt vertrouwen en hoe je als overheid actief bijdraagt aan een ecosysteem waarin die keuzes ook daadwerkelijk bestaan. Lees het interview met Hans Timmerman … De Universiteit Utrecht (UU) heeft met het zogeheten Digital Autonomy Assessment Framework (Daaf) een methodiek ontwikkeld die de kwetsbaarheid van applicaties systematisch in kaart brengt – en die bovendien vrij beschikbaar is voor anderen. Aan de hand van zo’n inventarisatie kunnen organisaties keuzes maken om soevereiner te worden. Lees meer over DAAF … Initiatieven die alternatieven bieden schieten als paddenstoelen uit de grond, zoals Euro-Office, Open Cloud Alliantie, Ecofed en Dosba. Wat hebben zij te bieden en hoe kun je met deze allianties zakendoen? Gemeenten hebben gemiddeld vier- tot vijfhonderd applicaties in gebruik. Welke stappen zetten zij om hun digitale autonomie te vergroten? Lees het dubbelgesprek met Jacco Brouwer (VNG) en Ruud Alaerds (DCC)… Iedereen voelt intuïtief aan dat onze afhankelijkheid van Amerikaanse technologie een risico vormt. Maar is dat wel zo? Het The Hague Centre for Strategic Studies maakte een raamwerk om de risico’s van zogeheten chokepoints meetbaar te maken – waarbij een chokepoint staat omschreven als een economische afhankelijkheid die tegen een land is te activeren voor economische of politieke chantage. Hierdoor geïnspireerd stellen we drie vragen rond het activeren van chokepoints door de VS: kunnen ze het, willen ze het en doen ze het ook? Het kabinet heeft de mond vol van digitale soevereiniteit en autonomie. Er is met Willemijn Aerdts zelfs een aparte staatssecretaris aangesteld die zich over dit onderwerp moet ontfermen. Maar ingrijpen wanneer zich een acuut vraagstuk aandient — zoals de uitbesteding van de bouw van een omzetbelastingsysteem aan een Amerikaans bedrijf — blijkt dan weer een brug te ver. Intussen weten ze in Polen wel beter. Plus: Gemeenten lanceren ai‑tool voor bron‑a­no­ni­mi­se­ring Alle hens aan cybersecurity-dek Drone-software komt vliegensvlug van de grond Rene Veldwijk: Datasoevereiniteit of data-nihilisme?

Van technisch uitvoerder naar strategisch sparringpartner Cloud is volwassen geworden, maar de belofte is voor veel organisaties nog niet ingelost: complexiteit neemt toe, kosten vallen tegen en onafhankelijk advies is schaarser dan het lijkt. De Nieuwegeinse cloudspecialist inQdo wil dat veranderen, en haalt daarvoor een van de meest ervaren AWS-strategen van Nederland in huis. inQdo heeft een naam opgebouwd als betrouwbare AWS-partner die technisch complexe vraagstukken oplost. Nu zet het Nieuwegeinse bedrijf een volgende stap: van technische uitvoerder naar strategisch sparringpartner. Daarvoor trok algemeen directeur Dennis van Bavel een van de meest ervaren AWS-veteranen in Nederland aan als strategisch adviseur: Edwin van Nuil. De aanleiding is even simpel als urgent: cloud is commodity geworden, maar de advisering loopt achter. Edwin van Nuil bouwde in de beginjaren van cloud mee aan de Nederlandse AWS‑markt. In 1998 richtte hij Oblivion op, een software‑ en internetconsultancybedrijf dat al vroeg experimenteerde met Amazon Web Services. In 2014 bracht hij de groeiende cloudpraktijk onder in een apart bedrijf, Oblivion Cloud Control, dat in 2018 als eerste in de Benelux de Premier Consulting Partner‑status van AWS behaalde. Na de overname door Xebia in 2021 bleef hij daar nog enkele jaren actief als CEO Cloud AWS, waarvan de laatste jaren in een global rol. Xebia was een andere wereld. Waar Oblivion Cloud Control klein en gefocust dicht op de klant opereerde, groeide Xebia in korte tijd uit tot een internationale organisatie met activiteiten in zestien landen. Die schaal bracht andere structuren met zich mee. Van Nuil merkte dat de afstand tot de klant toenam en dat hij minder vaak direct bij inhoudelijke gesprekken aan tafel zat dan hij gewend was. “Ik wilde terug naar het intieme, naar de directe lijn met de klant, naar een plek waar je de volledige scope kunt overzien zonder het telkens over interne muurtjes heen te gooien.” Te laat aangehaakt Dat verlies aan klantcontact is niet alleen een persoonlijk gevoel van Van Nuil. Het tekent een bredere ontwikkeling in de markt. De Algemene Rekenkamer constateerde eerder dit jaar dat het rijk voor een groot deel de cloud in is gegaan zonder de vereiste risicoafwegingen, met beperkt zicht op gebruikte diensten en alternatieven. Bij private organisaties ligt dat niet wezenlijk anders. Cloudpartners worden doorgaans ingeschakeld op het moment dat de technische richting al vaststaat. Tegen die tijd liggen de belangrijkste keuzes al vast: welk platform, welke architectuur, welke mate van vendor lock-in. Wie dan aanschuift, kan nog optimaliseren maar niet meer bijsturen. Reden voor inQdo om eerder aan tafel te willen zitten, bij de business, niet alleen bij IT. “Wij haken nu vaak aan op het moment dat de technische keuzes al gemaakt zijn,” zegt Van Bavel. “Dan gaat het nog over de invulling, niet meer over de richting.” Zonde, want juist in het voortraject zit de meeste ruimte voor impact. Eerder betrokken betekent meedenken over de vraag of een SaaS-oplossing volstaat of dat iets custom gebouwd moet worden, over architectuurprincipes, over hoeveel flexibiliteit een organisatie straks nodig heeft. Van Nuil herkent dat patroon. Bij zijn eerdere bedrijf werkte hij voor grote organisaties als Tempo-Team, ABN Amro en Wolters Kluwer, altijd vanuit de business. Dat gaf hem de vrijheid om de technologie te kiezen die paste bij het probleem, niet andersom. “Als je met de business aan tafel zit, kun je alle technieken inzetten die passen bij het vraagstuk. Dat maakt je flexibel, maar ook veel effectiever. We leverden projecten op tijd en binnen budget omdat we wisten wat er écht speelde.” inQdo is AWS Advanced Partner en IBM Silver Partner, partnerships die klanten direct toegang geven tot de nieuwste technologie en diepe productkennis. Maar een partnerschap is geen keurslijf. Van Nuil is eerlijk over die spanning: als cloudspecialist kun je al snel worden gezien als verlengstuk van de leverancier. Maar wie eerder aan tafel zit dan de leverancier, adviseert vanuit het vraagstuk, niet vanuit het partnerbelang. Concreet vertaalt zich dat in eigen frameworks die niet aan één platform gebonden zijn, zodat een oplossing die vandaag op AWS draait morgen ook op een Europese provider of andere omgeving kan landen. “We zorgen ervoor dat klanten altijd de vrijheid hebben om andere keuzes te maken,” zegt Van Bavel. “Dat begint bij de architectuur die je aan het begin neerzet.” Deze embed gebruikt marketing cookies. Accepteer marketing cookies om de embed te tonen. Accepteer marketing cookies De aannemer als voorbeeld Een recente opdracht bij een grote aannemer laat zien hoe die werkwijze er in de praktijk uitziet. inQdo organiseerde een workshop, niet met de IT-afdeling, maar met de business: de mensen van de werkvloer, de beslissers, iedereen die dagelijks met het proces te maken heeft. Het onderwerp was een kritisch bedrijfsproces waarbij data-integriteit van levensbelang is. Technologie kwam die dag nauwelijks ter sprake. “We hebben alleen maar gevraagd: wat zoeken jullie? Wat willen jullie zien?” vertelt Van Bavel. Op basis van die ene workshop lag er anderhalve week later een werkend proof of concept. Zo concreet dat drie andere aannemers zich uit eigen beweging bij het traject aansloten. “Een van hen zei: ik heb dit jaar drie oplossingen gezien. Dit is de eerste waarvan ik zie dat het aansluit bij onze behoeften.” AI speelde daarin een cruciale rol, niet als doel maar als versneller. Waar een vergelijkbaar traject vroeger maanden in beslag nam, comprimeerde inQdo het tot anderhalve week. “Daardoor houd je het momentum bij de klant,” zegt Van Bavel. “De businesscase wordt tastbaar voordat de twijfel toeslaat.” AI helpt zijn consultants ook sneller voet aan de grond te krijgen in een nieuw en nog onbekend domein. Vaktermen die een klant gebruikt, processen die ze nog niet kennen, inzichten die normaal weken kosten om op te doen, zijn nu binnen handbereik. “Je wordt in het domein gezogen en kunt veel sneller meegaan in het gesprek op het niveau van de klant.”  AI verandert het speelveld voor organisaties in rap tempo. Dat biedt kansen, zoals de aannemer-casus laat zien, maar het roept ook nieuwe vragen op. Welke data gaat er door welke netwerklijnen? Wie heeft er toegang tot welke informatie? En in hoeverre ben je als organisatie nog in control over je eigen omgeving? Het zijn vragen die steeds vaker op tafel komen, ook al worden ze niet altijd expliciet gesteld. Soevereiniteit: de hype doorprikken De politieke agenda staat er vol mee, en de zorgen in de markt zijn reëel: uit de Dutch IT Sourcing Study 2026 van Whitelane Research blijkt dat sovereign IT bij 62 procent van de publieke sector een significante impact heeft op de IT-strategie, en ook in het bedrijfsleven groeit de bezorgdheid. Toch krijgt inQdo de vraag zelden spontaan van klanten. De bewustwording is er, de vertaalslag naar concrete actie nog niet. En die bewustwording creëren is precies waar inQdo zich op richt, niet door klanten te sturen naar een bepaalde oplossing, maar door hen te helpen begrijpen wat de impact is van de keuzes die ze maken. Een klant wilde onlangs alles tot in de puntjes geregeld hebben rond soevereiniteit, vertelt Van Bavel. Tot bleek dat hij Anthropic wilde blijven gebruiken voor zijn AI. “Dat kan prima,” zegt Van Bavel, “maar dan moet je wel weten dat alle data die je daar laat analyseren op Amerikaanse servers terechtkomt.” Dat gesprek voeren, transparant en zonder verkoopagenda, is precies de rol die inQdo wil innemen. Niet de keuze maken voor de klant, maar zorgen dat die klant weet wat hij kiest. Dat geldt ook voor de bredere afweging rond vendor lock-in. Het gemak van volledig serverless bouwen is aantrekkelijk, maar brengt afhankelijkheden met zich mee die later moeilijk terug te draaien zijn. Wie nu al weet dat hij over twee jaar misschien naar een andere omgeving wil, bouwt anders dan wie daar niet bij stilstaat. “Denk dan nu al aan containers in plaats van volledig serverless,” zegt Van Nuil. “Dat kost iets meer moeite, maar geeft je later de vrijheid om te kiezen.” Pragmatisme boven ideologie dus. Van Nuil plaatst het in historisch perspectief: “In de begindagen van cloud zei iedereen ook dat de Nederlandse Bank multicloud verplicht stelde, maar dat lag een stuk genuanceerder. Als pragmatische partner kon je door de hype heen prikken en de klant laten zien wat de regelgeving daadwerkelijk vereiste.” Die rol als onafhankelijke sparringpartner is onverminderd belangrijk, alleen is het onderwerp verschoven van cloudmigratie naar soevereiniteit en AI-governance. Kleinschalig als onderscheidend vermogen inQdo richt zich bewust op het hogere middensegment, niet op de grote enterprise, niet op het kleinbedrijf. Dat is geen beperking, maar een bewuste keuze die Van Bavel en Van Nuil allebei verdedigen. Want juist in dat segment is de behoefte aan een partner die écht meekijkt het grootst, en de bereidheid om een langdurige vertrouwensrelatie op te bouwen het meest aanwezig. Die vertrouwensrelatie krijgt bij inQdo een concrete invulling. Medewerkers zijn regelmatig fysiek bij klanten aanwezig, gebruiken het kantoor van de klant als werkplek en vangen bij de koffieautomaat gesprekken op over wat er speelt. Andersom lopen klanten net zo makkelijk bij inQdo binnen. “Dat soort nabijheid bouw je niet op met wisselende teams en jaarlijkse contractverlengingen,” zegt Van Bavel. Van Nuil typeert dat als een relatie die niet draait om de maximale projectomvang, maar om lange termijn‑betrokkenheid. “Ik kom niet om zoveel mogelijk te doen, maar om je zo lang mogelijk te helpen. Klanten bleven niet omdat ze vastzaten aan een contract, maar omdat ze wilden blijven.” Daarbij hoort ook een expliciete belofte richting de klant. “We komen bij een klant met de intentie om het voor te doen, samen te doen en er uiteindelijk voor te zorgen dat de klant het zelf kan,” zegt Van Nuil. “Wij willen de rol van trusted advisor vervullen en ons blijven focussen op verbetering en innovatie.” Niet de afhankelijkheid vergroten, maar juist zorgen voor wendbaarheid van de klant.  Dat is de cultuur die inQdo verder wil uitbouwen nu Van Nuil aan boord is. Niet groter worden om groter te zijn, maar relevanter worden voor de klanten die strategisch partnerschap zoeken. In een markt waarin veel partners pas aanhaken als de technische keuzes al grotendeels zijn gemaakt, positioneert inQdo zich bewust eerder in het traject. Voor organisaties die een strategisch partnerschap zoeken in een compacte setting, kan dat een wezenlijk ander soort samenwerking opleveren dan ze gewend zijn. Bezoek de website van inQdo

Duco Heijke, Consultant bij Energyprofs, is al meerdere jaren betrokken bij uiteenlopende opdrachten binnen Vattenfall. Een korte blik op zijn belangrijkste projecten en bijdragen voor HeatNL, de tak binnen Vattenfall gericht op stadsverwarming en warmtenetten in Nederland.

Scale Computing heeft SC//Connect aangekondigd, een cloud-beheerde SD-WAN-oplossing met geïntegreerde SASE-beveiligingsdiensten. Het product is bedoeld voor multi-site organisaties, inclusief hun vestigingen en thuiswerkers. SC//Connect combineert intelligente verkeerssturing, multi-link-veerkracht en gecentraliseerd beveiligingsbeheer in één platform. Het doel isom traditionele VPN’s en gefragmenteerde netwerktools te vervangen. Het aanbod is bedoeld voor operators met meerdere locaties, maar ook […]

SpaceX gaat binnenkort naar de beurs. Uit officiële documenten blijkt nu dat Starlink als enige operationeel winstgevend is. De gemiddelde omzet per klant daalt, wat een bewuste groeigstrategie is. De beursgang vindt plaats op de Nasdaq onder het tickersymbool SPCX tegen een waardering van meer dan 1.000 miljard dollar. Het bedrijf zoekt geld voor groeiversnelling. De fundamenten liggen er, maar de business is nog niet financieel-economisch duurzaam. SpaceX bestaat uit drie bedrijfsonderdelen: Space, xAI en Connect. Die laatste is Starlink, de breedbandprovider die internet naar aarde straalt. Deze had eind 2025 10,3 miljoen abonnees. Zelf schatten ze dit jaar te groeien naar 25 miljoen abonnees. De gemiddelde maandelijkse omzet per abonnee gaat juist de andere kant op: omlaag. Deze zogeheten ARPU daalde van 99 dollar per maand in 2023 naar 91 dollar in 2024 naar 81 dollar in 2025. In het eerste kwartaal van 2026 lag het cijfer zelfs op 66 dollar, een daling van bijna 23 procent op jaarbasis. Het prospectus legt uit dat dat bewust is. Het bedrijf stuurt niet op een hogere ARPU. De strategie is volume en marge, niet prijs per klant. Naarmate Starlink zich verder buiten Noord-Amerika begeeft, in markten waar de koopkracht lager ligt en waar het bedrijf goedkopere abonnementen introduceert om de dienst betaalbaar te houden, zakt de gemiddelde opbrengst per gebruiker vanzelf. SpaceX benoemt expliciet dat die daling de komende jaren doorzet. In het eerste kwartaal van 2026 droegen consumentenabonnementen 2,1 miljard dollar bij, ruim de helft van de segmentomzet van 3,3 miljard. De rest komt van zakelijke en overheidsklanten, een categorie waaronder bedrijven als United Airlines, Maersk en Carnival vallen. En anders dan de twee andere takken van SpaceX is Starlink wel winstgevend. De Connectivity-divisie boekte in 2025 een bedrijfsresultaat van 4,4 miljard dollar en een ebitda-winst van 7,2 miljard. Dat is het soort cijfer dat eerder bij een volwassen softwarebedrijf past dan bij een infrastructuuronderneming die nog volop satellieten de ruimte in schiet. Dat is geen zuivere vergelijking, want bij software kost het praktisch niets extra om van 1 naar 100 naar 1.000 items te gaan. Een extra satelliet kost altijd echt geld, want hardware. Starlink is de melkkoe die de rest van het concern overeind houdt. Het hele bedrijf noteerde over 2025 overigens een nettoverlies van 4,9 miljard dollar, vooral door die AI-investeringen. Abonnees melden dat de prijs van het ‘Pauze-abonnement’, populair als back-up breedband, verdubbelt naar tien euro.

De nieuwste en beste AI-modellen van Anthropic en OpenAI zijn blijkbaar te gevaarlijk om op de wereld los te laten. Claude “Mythos” en GPT-5.5-Cyber kunnen kwetsbaarheden opsporen die mogelijk al jaren of decennia onontdekt zijn gebleven. Voorlopig hebben alleen bevoegde partijen toegang. Hadrian, een securitybedrijf gevestigd in Amsterdam, laat zien dat ook de al beschikbare […]