Plannen om cookiebanners uit te bannen staan onder druk. De Europese Commissie had cookiebanners willen vervangen door een geautomatiseerd toestemmingssignaal. Google en enkele EU-lidstaten die juist oproepen tot het vereenvoudigen van regelgeving en het verminderen van administratieve lasten – waaronder Duitsland en Frankrijk – liggen echter dwars. In het meest recente standpunt van de Europese Raad van 18 juni is het plan om cookiebanners af te schaffen al geschrapt. Volgens privacyorganisatie noyb betekent dit dat Europese gebruikers nog jarenlang met onnodige ergernis, tijdverlies en miljarden extra muisklikken zullen blijven zitten.
In Europa mogen gebruikers niet zomaar worden gevolgd. Zowel online als offline bestaat een fundamenteel recht op gegevensbescherming. Dat geldt ook voor platforms van Meta en Google, maar ook voor websites die vol staan met trackingadvertenties. Bedrijven moeten daarom toestemming vragen voordat zij persoonsgegevens mogen gebruiken, of de gebruiker simpelweg met rust laten.
In de praktijk gebeurt dit via zogenoemde cookiebanners. Daarbij wordt niet alleen toestemming gevraagd voor cookies, maar meestal ook voor het delen van gegevens met externe partijen. In theorie zouden gebruikers alleen toestemming moeten geven als zij vrijwillig online gevolgd willen worden. In de praktijk wil slechts ongeveer 3 tot 10 procent van de internetgebruikers dit daadwerkelijk. Maar door het gebruik van slimmigheden – zoals verborgen weigerknoppen of vooraf aangevinkte vakjes – weet de trackingindustrie toch toestemmingspercentages tot wel 90 procent te behalen.
Met ruim 450 miljoen inwoners in de EU leidt dit volgens noyb tot miljarden extra klikken per jaar. Dat veroorzaakt frustratie en kost consumenten veel tijd, terwijl grote technologiebedrijven en de trackingindustrie miljarden verdienen aan deze zogenaamd vrijwillige toestemming.
In het najaar van 2025 stelde de Europese Commissie voor om cookiebanners te vervangen door een automatisch signaal waarmee apparaten, gebruikers en websites voorkeuren voor toestemming kunnen uitwisselen. Een vergelijkbaar systeem bestaat al in Californië. Ook binnen Europa bestaan al langer technische voorstellen die aansluiten op de Europese privacywetgeving.
Het voorgestelde artikel 88b van de AVG zou bovendien minder ver gaan dan de Amerikaanse aanpak, omdat gebruikers nog steeds per website toestemming zouden kunnen geven. Volgens de Commissie zou dit een voorbeeld zijn van het verminderen van administratieve lasten, terwijl zowel consumenten als eerlijke bedrijven daarvan profiteren.
Noyb stelt dat het voorstel van de Europese Commissie onder druk is komen te staan door een vertrouwelijk lobbydocument van Google. Daarin zou worden gesteld dat online advertenties zonder cookiebanners grotendeels zouden verdwijnen. Volgens noyb is die voorstelling van zaken sterk overdreven.
De Europese Commissie heeft juist duidelijk gemaakt dat toestemming nog steeds per website en per doel kan worden gegeven. Gebruikers zouden bijvoorbeeld wel toestemming kunnen geven aan kwaliteitsmedia, maar niet aan bedrijven als Google of Meta. Volgens noyb negeert Google dit onderscheid.
Schrems noemt het verder imerkelijk dat juist de Europese Commissie cookiebanners wil afschaffen, terwijl Google en verschillende lidstaten zich nu inzetten om ze te behouden. Hij vraagt zich af of sommige lidstaten vooral hun kiezers vertegenwoordigen of juist de belangen van lobbyisten.
Het Europees Parlement heeft zijn standpunt over artikel 88b nog niet bekendgemaakt. Volgens noyb is het daarom belangrijk dat het Europees Parlement zich uitspreekt voor behoud van artikel 88b. De organisatie verwacht dat de Europese Volkspartij (EVP/EPP) daarbij een doorslaggevende rol kan spelen.
emerce
02-07-2026 06:52