Navigatiesatellieten in een lage baan om de aarde (Low Earth Orbit, LEO) maken een comeback en kunnen de manier waarop locatiebepaling werkt ingrijpend verbeteren. Dankzij hun lagere vlieghoogte leveren ze sterkere signalen dan traditionele GPS-satellieten, waardoor nauwkeurigere en betrouwbaardere navigatie mogelijk wordt.
Bestaande navigatiesystemen zoals GPS, Galileo en GLONASS maken gebruik van satellieten in een middelhoge baan om de aarde (Medium Earth Orbit). LEO-satellieten bevinden zich veel dichter bij het aardoppervlak, waardoor hun signalen minder gevoelig zijn voor verstoring door gebouwen, bomen of andere obstakels. Dat maakt ze bijzonder geschikt voor stedelijke gebieden, binnenlocaties en toepassingen waarbij een hoge nauwkeurigheid is vereist.
Een van de bedrijven die deze technologie ontwikkelt is Xona Space Systems. Het bedrijf werkt aan een constellatie van 258 satellieten onder de naam Pulsar. Het systeem is niet bedoeld als vervanging van GPS, maar als aanvulling op bestaande satellietnavigatie, zodat gebruikers profiteren van een robuustere en nauwkeurigere positioneringsdienst.
LEO-navigatie biedt daarnaast voordelen op het gebied van veiligheid. De krachtigere signalen zijn beter bestand tegen jamming en spoofing, technieken waarmee GPS-signalen worden verstoord of vervalst. Dat is vooral belangrijk voor kritieke toepassingen zoals autonome voertuigen, drones, logistiek, robotica en industriële automatisering.
De hernieuwde belangstelling voor LEO-navigatie wordt mede mogelijk gemaakt door de snelle groei van de commerciële ruimtevaart. Goedkopere lanceringen en lagere productiekosten van satellieten maken het economisch haalbaar om grootschalige constellaties uit te rollen.
emerce
22-07-2026 12:00